NAAR CHUM.be
SCROLL OM TE BEGINNEN LEZEN

the story of Candle Bags

Live at 't caféke

Anders zijn is een uitdaging. Het vraagt moed en doorzettingsvermogen en je mag je niet laten beïnvloeden door hetgeen anderen je opleggen.  De identiteit van een band ligt in het naar buiten brengen van de samensmelting  van alle delen, van alle gevoelens die hun weg hebben gevonden naar en in de muziek.


Een band is dan ook een proces, een aaneenkoppeling van momentopnames waardoor je als buitenstaander de evolutie van die identiteit kan volgen. Als die identiteit bevrozen wordt door de druk van een label of een producer, dan zal de ziel van een band verdwijnen.

LISTEN along

Je ziel verkopen aan een producer

Dit was één van de onderwerpen die CHUM voorlegde aan de twee kaarszakjes (candle bags), Inge en Dirk.  Candle Bags is een eigenzinnige band maar het waarom en het hoe was voor ons nog onduidelijk. (Zeg maar hun drijfveren en het allergaartje van invloeden en stijlen) Inge nodigde ons uit voor een lange wandeling en de keuze voor het kleinste cafe kwam van Dirk. De voorbereidende talk was al vrij intens wat betreft het uitwisselen van overtuigingen maar dat was nog niets, vergeleken met het vier uur durende interview voor deze story.

Candle Bags maakt hun naam waar: kaarszakjes die de lucht ingaan, meestal met een boodschap of rond een bepaalde gebeurtenis. Candle Bags brengt muziek met een lading, eentje die je voelt maar waar je niet direct de vinger kan opleggen. De harde realiteiten van het leven worden overgoten met liefde en hoop. De harde klanken en het uitgekozen instrumentarium van Dirk wordt overgoten met de indringende stem van Inge. Dynamiek is de basis van hun performance, alles is geaccentueerd. We gingen op zoek naar de bron, deze keer niet van de Nijl maar van de 'Bags'.

Dirk, de duizendpoot

Dirk is een duizendpoot, geeft les in het kunstonderwijs, is getrouwd met de vrouw waarmee hij een queeste mee heeft ondernomen en weigert terecht te komen in een dagelijks patroon, opgelegd door de maatschappij. Voor een buitenstaander lijkt Dirk een doorsnee mens, maar de waarheid is diep verscholen achter de façade. Het is soms zoeken naar en wachten op een brede lach maar als die komt, is het een gemeende lach, eentje die opwelt vanuit zijn diepere lagen. We hebben doorheen de gesprekken een warme persoon ontdekt, een persoon die muziek nodigt heeft om zijn balans te vinden en te behouden.

Inge, de tegenpool

Inge zou je, als buitenstaander, omschrijven als de tegenpool van Dirk. We weten wel dat ze neef en nicht zijn, niet lovers, zoals sommigen denken. Dit laatste is niet hun bekommernis. Inge heeft via de samenwerking met Dirk een uitlaatklep gevonden. Ze heeft die nodig, net zoals Dirk maar ze kanaliseert alles op een andere manier. Inge schreeuwt het uit, al sinds haar jeugd. We dachten eerst dat ze woede en frustratie wou afschudden door het in het publiek te gooien, hen te confronteren.  Maar het is niet dat soort van 'punk'-gal dat ze brengt. Inge geeft maatschappijkritiek een nieuwe dimensie. Zij heeft de manier gevonden om luidkeels een zachte boodschap te brengen.

Uniek met zijn tweetjes

Tesamen zijn ze uniek, een derde muzikant zou niet passen. Dus beslisten ze om Wout als derde in te lijven. Wout is hun klanktechnicus, de zachtheid en rust zelve. Dit trio doorkruist de Vlaamse wegen en stap voor stap, op hun eigen tempo, veroveren ze de harten van een publiek dat op zoek is naar echtheid en pure identiteit.  Wij hopen dat hun fans bij het lezen van dit verhaal hen nog meer gaan omarmen en insluiten in hun leven.


De antwoorden op onze vragen lagen niet altijd voor het rapen, maar Inge en Dirk kregen de tijd om te graven in hun onderbewuste lagen. Zittend op een pakket boomstronken bijvoorbeeld of opgesloten in een vogelkijkhut of wegzakkend in het moeras van een open vlakte midden in het bos. Twee intense uren wandelen brachten wel wat zaken naar de oppervlakte,  onderwerpen die je doen nadenken.

Dirk in de vogelkijkhut


Dirk gebruikt 5 delen van zijn lichaam: basdrum, hi-hats, pedalen en snare met de benen, gitaar met de armen en de stem als laatste element. Als je zou denken aan een clowfiguur met een grote tom op de rug en koordjes naar andere instrumenten, dan ben je fout. Bij Dirk past het allemaal, het is een goeddraaiend geheel waar hij jaren lang voor geoefend heeft.

de biecht

CHUM: Is er een drijfveer om alles zelf te willen doen?
Dirk: "Louis Ford Henri is mijn inspiratie om alles zelf te doen, ik zag hem bezig op een festival. Op dat moment had ik mijn vorige band achter mij gelaten en was de samenwerking met Inge al opgestart. Ik wilde weten hoe ver ik muzikaal kon gaan en wou er een goede vocal bij. De puzzel viel in elkaar en het werkte."

CHUM: Welke sport doe je om dit allemaal goed te krijgen?
Dirk: "Je hebt een goede motoriek nodig en veel oefening. Dat heeft zich nu gemanifesteerd in mijn mind. Maar denken is niet de juiste instelling. Ik neem het scenario per song door en ga dan in een soort van overgave.  Het zit in mijn systeem."

CHUM: Gebruik je een eigen gemaakte partituur?
Dirk: "Neen, zeker niet. Het is allemaal in mijn hoofd. Neerschrijven van zulk een complexiteit zou de spontaniteit wegnemen."

Dirk
"Hier wordt een biecht afgenomen."

Inge in het vogelkijkhut.

De stem van Inge heeft een signatuur, haar stem is niet vlak of inhoudloos. Inge durft te experimenteren met de stem, als een instrument. Dat komt enerzijds door haar opleiding als muziektherapeute maar anderzijds is het aangeboren.  De ontdekking van de mogelijkheden van de stem, haar bereik, haar diepte, was het onderwerp dat we aansneden in de geborgenheid van het huisje.

Wanneer heb jij de mogelijkheden van je stem ontdekt?
Inge: " Dat is al gestart in mijn kleuterperiode. Mijn stem kan erg luid gaan, toen bij het wenen of het schreeuwen. Nadien kwam dezelfde vaststelling bij mijn deelname aan kindermusicals waar ze mijn headset altijd wat stiller moesten zetten dan die van de andere kids. Het besef dat ik mijn stem als instrument wou gaan gebruiken is er uiteindelijk gekomen door mijn studies in Gent, nl. creatieve therapie.

Dirk gaf me de kans om samen met hem een band op te richten. Daardoor is mijn zelfvertrouwen als zangeres sterk gegroeid, Dirk is een creator, ik ben een vertaler. Als hij komt aandraven met nieuwe nummers, dan komen er ideeën naar boven die het geheel boetseren. Dat is mijn bijdrage aan Candle Bags."

Inge
"Wat erin zit moet er uit."

op de boomstronken

We wandelen verder tot aan een grote berg boomstronken. Ze doen me denken aan Candle Bags, ruw materiaal, bewerkt maar niet geschaafd.  Naast elkaar zitten ze op de boomstronken en krijgen een directe vraag voorgeschoteld. Hoe zit het met de relatie tussen jullie?  Hun antwoord komt er aarzelend uit, zoekend, een beetje verrast door de directheid der dingen.

best friends for live

CHUM: Buiten het feit dat jullie nicht en neef zijn, zijn jullie ook 'best friends for live'?

Inge: (ze nipt eerst aan haar fles en mompelt: hmm, levend water.)
"Je kan het zien als een taart, waarvan één deel Candle Bags is. In dat deel zijn we onafscheidelijk, een geheel, een duo in balans. Tijdens mijn jeugd was het anders, we hadden toen zo goed als geen contact. Er is een hele evolutie geweest maar nu is Dirk de noodzakelijke helft die mij steunt en opkrikt."

Dirk:"Het feit dat je de band omschrijft als een harmonisch geheel is een van de mooiste complimenten die je kan geven. Voor ons is dit heel natuurlijk, we denken daar niet over na. Het is de gezamelijke liefde voor muziek dat ons tot een stevig team maakt.  We zijn voortdurend op zoek naar vernieuwing, samen een weg bewandelen."

Alle instrumenten tegelijk

in het moeras

Wat later komen we aan een moeras, een open plek in het bos.  In het midden, en met natte voeten, blijven staan om verder te praten over identiteit en integriteit.

CHUM: Welk engagement zit er in de muziek en de teksten van Candle Bags?
Dirk:"We kiezen menselijke thema's uit, over een maatschappij die ons zaken opdringt waardoor we als persoon onze identiteit verliezen. Thema's zijn momentopnames en dat maakt dat sommige nummers na een tijdje uitgeblust zijn. We voelen dan dat de energie van het nummer weg is.

Inge:"We gebruiken thema's die op ons pad komen, zoals een zelfmoord in onze directe omgeving. We moeten dan de woede, onbegrip en frustratie kunnen verwerken. Muziek maken is een zeer goede therapie voor ons. Maar ook liefde staat op ons lijstje. Niet de platte teksten over liefde maar de bredere invalshoek, zoals bij het nummer 'Albert'.

Ik heb een luide stem

de boodschap

De eindplaats was het 'kleinste café'tje', vier tafeltjes, zes barkrukken, en een warme kachel. We verwerkten eerst de voorbije twee uur met een warme drank en langzaam kwam het gesprek weer op gang.

De vraag was: "Wat willen jullie vertellen aan de fans, hebben jullie nu een boodschap voor hen?"

Inge:"Wees jezelf in de puurste vorm, zoek een manier om jezelf uit te drukken. Dankzij Candle Bags heb ik leren omgaan met druk van buitenaf."

Dirk:"Ik geef les aan jongeren / adolescenten. Aan hen geef ik de boodschap mee dat je kan vertrouwen op jezelf.  Bij Candle Bags doe ik hetzelfde nl. klanken maken die uitdrukken dat je jezelf mag en kan zijn.

Eeuwige vriendschap

tevreden?

CHUM: "Zijn jullie tevreden met waar Candle Bags nu staat ?"

Dirk: "Het laatste jaar was heel intens . De selectie om op de BOS showcase Vinyl te staan en in voorbereiding daarvan een dag in de studio te mogen vertoeven, dat zijn topervaringen.

Inge: "We zijn fier op wat we tot nu toe bereikt hebben maar we blijven ook kritisch naar onzelf toe. Het kan altijd beter, we willen de grenzen blijven verleggen."

Wat nu? een pauze?

CHUM: "Wat gaat er in de komende maanden gebeuren met Candle Bags?"

Inge: "Ik vertrek voor enkele maanden naar Azië, Nieuw Zeeland en Australië. Ik wil niet in een comateuse toestand terecht komen en daarom heb ik regelmatig een ontheemding nodig. Met een korte vakantie bereik ik niet het gewenste effect. Ik heb maanden nodig. Soms ontdek ik nieuwe dingen voor Candle Bags, zoals bij de vorige queeste waar ik de inspiratie vond om het nummer Japal te schrijven. Het is een omdraaiing van het woord Nepal, het land waar ik toen was. 'Ne' wordt 'Ja', zo werkt dat bij mij."

Dirk: "Ik ga aan de slag met onze soundman, Wout. We gaan een home-studio opzetten en kijken hoe ver we kunnen komen in het verfijnen van onze sound. En natuurlijk komt er, door de reis van Inge, wat extra tijd vrj voor mijn gezin. Ik geniet ervan hoe mijn zoon de wereld opneemt en er naar kijkt. Een kind is puur en dat geeft mij de voeding voor het creatieve proces bij Candle Bags.De break zal Candle Bags goed doen, of beter gezegd, ze hebben regelmatig zulk een break nodig. Vanaf juli dit jaar staan ze er weer en we zijn ervan overtuigd dat Candle Bags nog lang in het vizier zal lopen van CHUM.

Hun wereldvisie

Credits

Candle Bags

Band Socials

www.facebook.com/Candlebagsmusic

candlebags.band@gmail.com

Members

Dirk Henrotay (guitar, drums, vocals)

Inge Henrotay (vocals, cymbals, cross flute)

CHUM would like to thank

Where to now captain?

BAck to chum.be