NAAR CHUM.beENGLISH
SCROLL OM TE BEGINNEN LEZEN

the story of fake the effort

Live at café obstakel

Met een bandnaam als deze zou je bijna zeggen dat ze alle inspanningen uit de weg gaan. Integendeel, een meer energiek trio hebben we nog niet tegengekomen. De ontmoeting ging door in een art-deco café in het hartje van hun hometown Opwijk.

LISTEN along

Charisma

Fake The Effort behoort tot de categorie upcoming/promising. De stap naar 'established' moeten ze nog zetten, een stap die ze volop aan het voorbereiden zijn. Ooit zei een bekende producer dat elke band uit de eenheidsworst moet kunnen uitstijgen. FTE doet dat ook, vooral tijdens een live optreden. Dan herken je ze direct en zijn ze niet langer te vergelijken met een andere band. Ze hebben dat charisma dat iedereen naar hen toetrekt, als een magneet. Je ogen en oren kunnen niets anders als het wervelende geheel te volgen. Je zintuigen worden in het kwadraat geprikkeld en nadien blijf je nog enkele uren natrillen.

De drie-eenheid

Het is natuurlijk een rockband, drie personen, recht af recht aan. De verschilpunten met een garagerock band of Britrock zijn te vinden in de duidelijke taakverdeling tussen de drie-eenheid. Laten we starten bij de bassist, Filip. Hij brengt zijn instrument naar een hoger level. Het is een speeltechniek die ergens tussen de klassieke basgitaar en de ritmegitaar ligt. Hij draagt een belangrijk gedeelte van de sound. Joren, de drummer, gaat niet zomaar mee in een duo met Filip. Hij gaat eerder wat tegenwerken en knutselt mooie intermezzo uit zijn polsen die elke song een eigenheid geven. De saus komt van Bart, die zowat eke gitaartechniek combineert. Als zanger en frontman, gedragen door zo een oude Shure-microfoon type 55SH, gedraagt hij zich als een echte rockstar. Het is als adellijk blauw bloed dat je via erfenis meekrijgt.

Never fake it, be real

Rond de band ‘Fist2Fist’ en metal invloeden start het gesprek. Bandjes worden opgericht, bijgestuurd en leden ontmoeten elkaar. Joren en Bart raakten in 2003 aan de praat rond de band Fist2Fist, hierin speelden ze tot 2009 samen. Deze band deed helemaal zijn eigen ding zonder vastgekluisterd te raken in een bepaald genre.

Bart en Joren bleven na de split samenspelen uit liefde voor de ruwe rock onder de werktitel ‘Fake The Effort’. Ze waren tijdelijk nog met vier, maar begin 2014 kwam de vaststelling dat het beter en vlotter ging met drie. Fake The Effort stond er. Dit bleek een unaniem gevoel te zijn en tot op heden is het triumviraat nog steeds ongeschonden.

Best friends

Meer nog, het zijn ‘beste vrienden’, zelfs in die mate dat Bart peter is van de kinderen van Filip. Ze ontmoeten ze elkaar ook in de speeltuin, vaders, moeders en kinderen tesamen. Hun leven is onafscheidelijk, verweven tot een Peruaans patchwork waar niemand het begin en het einde kan in terugvinden. Filip doet marketing en PR, Joren bekommert zich om het technische en het repetitiekot en Bart schrijft de teksten.

BART
"Onze karakters komen perfect tot hun recht in deze band samenstelling. Mensen ruiken vanop 100 meter dat het werkt tussen ons drietjes.”

Are you feeling well?

Alhoewel de teksten autobiografisch zijn, zal je nooit direct een link kunnen leggen naar de echte realiteit van de schrijver. Bart blijft cryptisch, op de oppervlakte maar de echte luisteraar kan ermee aan de slag, kan herkennen waar het over gaat. Die subtiliteit is nodig want het eerste doel bij rockteksten is dat ze goed klinken.

FILIP
“Vicodin is een nieuw nummer en toen we de eerste keer de tekst hoorden vroegen we in koor aan Bart: Gaat het wel? Voel je je goed?”

Alcohol

'Alcohol & Bad Decisions' is er gekomen door een foto van Joren. Bart kon toen niet mee naar een optreden in Eindhoven en op de foto lag Joren op zijn buik op de vloer in de lobby van een hotel.

FILIP
”De tekst gaat dan wel wat verder dan de realiteit, namelijk dat er vrouwen bij betrokken waren, maar dat sleuren we er dan bij om het catchy te maken voor ons publiek."

Clowns

‘Clowns Aren’t Funny’, een song over het feit dat clowns helemaal niet zo grappig zijn, geeft dan weer aan dat ze bij Fake The Effort ook wel wat breder gaan in themakeuze dan de standaard rockteksten. Er zit ook een verwijzing naar een boek van Stephen King in: “that book didn’t help me at all”. Bart leest veel en merkt dat de momenten, als er een clash ontstaat tussen de geschreven woorden en de eigen mindset, leiden tot creatieve inspiratie. Filip zijn invalshoek is de actualiteit, onderwerpen die hem soms heel kwaad kan maken. Lyrics is voor hem het belangrijkste zelfs in die mate dat een vriend van hem tegen hem zei: “jij haakt af als je de tekst niet meer verstaat.” Filip: "Ideale bands zijn voor mij dan ook Black Keys, Triggerfinger and White Stripes, zij zijn tenminste duidelijk.” En zoals eerder al aangegeven komt Joren met een andere insteek. Voor hem gaat het over het geluid.

Joren
“Ik ben niet zo tekstgevoelig. Ik heb bijvoorbeeld een heilige schrik om twee keer dezelfde drumbeats te gebruiken."

De Cirkel

We kunnen de volgende vergelijking maken voor het creatieve proces bij Fake The Effort: iemand komt met een basis, dat kan zowel de drummer zijn, als de bassist als de gitarist. Met drie een nummer maken heeft één enorm voordeel: je krijgt ruimte om je plaats in te nemen in het nummer. Daarom ook dat duo’s of trio’s behoorlijk vol kunnen klinken, denk maar aan Royal Blood. In het repetitiekot staan we eigenlijk met drie in een cirkel. Bart: “Dat is een mooie metafoor, zo gebeurt het eigenlijk.” Filip: “Soms stoppen we gewoon met een aangebracht idee omdat het gevoel niet goed zit en gaan we verder met iets nieuws.” We spraken af dat ze later bij de live-set een voorbeeld zouden geven van die dynamiek. De titel lag al direct vast: ‘There is an obstacle’, genoemd naar de prachtige plaats waar we de talk hielden.

Authenticiteit

Het woord ‘authenticiteit’ werd op tafel gegooid. Filip: ”Je moet opletten met die term want het kan hoogvaardig overkomen.” Joren: ”We zijn authentiek in het genre, we spelen rock”. Als je één van de drie zou vervangen dan is de authenticiteit weg, is een vaststelling waar ze alle drie over eens zijn. Joren: ”Dat is iets wat ons niet zal overkomen. Onze muziek komt van binnen en er zit nooit een voorgekauwd plan achter."

bart
"Ik heb al heel veel muzikanten ontmoet en meermaals kreeg ik melding bijvoorbeeld dat ze in februari een punkband zouden gaan starten maar enkele maanden later, in augustus, kwamen ze met de boodschap dat ze een metal-band zouden starten. Daar mis ik die authenticiteit.”

Geen concessies

De conclusie van het ronde tafel gesprek was dat ze liefst een liveklank hebben op hun EP’s, niet een overgeproduceerd eindproduct waar de beleving uit verdwenen is. Een terechte vergelijking is de sound van bands die geen concessies doet op het gebied van hun klank. Zelfs Mastodon heeft een klank die ver buiten het ‘normale’ te situeren is. Hun studioman Dirk Miers begrijpt hun insteek heel erg goed.

FILIP
”We speelden de eerste tracks tesamen en ik voeg nadien wanneer ik de bas afzonderlijk moest inspelen. Het antwoord was dat mijn deel er al perfect op stond. Voilà."

Genieten

We vroegen welke momenten de mooiste waren. Bart: “Ik kan enorm genieten van het on the road te zijn met die twee. Gewoon naast elkaar zitten in de camionet. Het hoeft niet een moment op het podium te zijn. Het is het geheel dat telt voor mij. Ik doe eigenlijk alles graag, met mijn twee broers onderweg. Dat is één. Twee: als een nummer afgewerkt is, daar kan ik enorm van genieten. En verder op een podium, als het enorm vlot gaat, en we kijken alle drie eens naar elkaar, ja dat zijn de momenten.” Hij vult verder aan:” Joren en Filip zijn de stabielen, beiden met een gezin en ieder twee kinderen. En ik ben een ‘patteeke’, nog altijd."

De karakters

De tweede vraag was hoe ze elkaar karakters zouden omschrijven. 

Joren
“Filip is de eeuwige enthousiaste, hij kan blij worden van een ballon die opgaat. Iedereen heeft die graag. Hij is altijd positief en één van stopwoorden is ‘feest’. Bart ken ik al langer. Dat is een kameraad waar je kunt op bouwen, die zich zelfs wegcijfert voor anderen. Bart is, hoe contradictorisch het ook klinkt, een gesloten type. Soms sleur ik de dingen eruit en dan is hij wel opgelucht."

Open en eerlijk

Filip: “Joren lijkt op het eerste zicht introvert maar hij is een open, eerlijk iemand. Hij is heel principeel en je kan er volledig op steunen. Van Bart zou je in eerste instantie ook zeggen dat hij heel extravert is, maar het is soms moeilijk om bij hem te weten wat er juist omgaat."

De boodschap

Dat ze alle drie een speciale band hebben met hun instrument, zoveel is duidelijk. Bart kleeft bij elk optreden een sticker op zijn gitaar met een boodschap.

bart
”Dit komt nog van een documentaire over een bekende bluesgitarist. Direct na de tweede wereldoorlog kleefde hij op zijn gitaar de woorden: ‘this machine kills facists’. Sindsdien doe ik het ook met een boodschap aangepast aan het optreden of de omgeving."

Triggerfinger

Filip: “Mijn anekdote gaat terug naar een optreden van Triggerfinger. Ik stond zoals gewoonlijk op de eerste rij en had Pol, de basist, in het oog. Ik was weggeblazen door de sound die hij maakte. Hij speelt namelijk bas zoals je een gitaar zou spelen. En vanaf dan wist ik het zeker: een basgitaar kan zo veel meer toevoegen aan een sound, je kan daardoor in een driepersoonsband veel meer opvullen en kruiden.” Joren: “Ik ben gek op de ‘snare’ want die is het meest veelzijdig, je hebt er vele mogelijkheden mee om accenten te zetten."

Het obstakel

Na de gesprekken gingen we richting ‘Het Obstakel’ om hun mini-optreden te volgen. We hadden nog een kort gesprek met de uitbater van het café. Guy: “We kennen ze alle drie erg goed. Ze springen regelmatig binnen, meestal na een optreden. Ze zijn spijtig genoeg niet zo bekend hier in Opwijk, 'geen sant in eigen land'. We praten dan over muziek en natuurlijk over mooie vrouwen en drank. Ons café was vroeger een podiumcafé, hoofdzakelijk jazz."

guy
"Het obstakel betekent voor ons, de laatste plek waar je blijft hangen alvorens je naar huis gaat."

Credits

Fake The Effort

Members

Bart Van Weyenberg
Joren Van Damme
Filip Lemberechts

0476/63.69.92

CHUM would like to thank

Where to now captain?

BAck to chum.be